«Σχολικέ μου Σύμβουλε» Εκτύπωση Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο
Αρθρογράφος: ΗΛΙΑΣ ΜΠΟΥΡΓΟΥΝΤΖΗΣ   Ημερομηνία δημοσίευσης: Τετάρτη, 25 Φεβρουαρίου 2015 01:13


Σήμερα ήρθε ο Σχολικός Σύμβουλος στο σχολείο μας.
Τον καλωσόρισα εγκάρδια, όχι γιατί ξέχασα ποιος ήταν ο ρόλος που επέλεξαν οι Σχολικοί Σύμβουλοι ως στελέχη του κοντινού μνημονιακού εκπαιδευτικού παρελθόντος. Δεν ξεχνάω και δεν θα ξεχάσω όσους και όσες επέλεξαν να αποκτήσουν θέσεις την περίοδο της μνημονιακής αξιολόγησης που στόχευε μόνο σε έναν: Στον Δάσκαλο και στη Δασκάλα. Για να τον μειώσει, να τον εξευτελίσει, να τον υποτάξει και να τον χειραγωγήσει μετατρέποντάς τον σε πειθήνιο όργανο εκπαιδευτικής πολιτικής, δηλαδή κυβερνητικής προπαγάνδας.
Ένας εκπαιδευτικός φοβισμένος δεν αξίζει τον τίτλο του!
Σήμερα ήρθε ο Σχολικός Σύμβουλος στο σχολείο μας. Για να διοργανώσουμε τις τακτικές στήριξης σε μαθητές μας. Μου υπενθύμισε πως τα αναλυτικά προγράμματα «ορίζουν» τους στόχους της εκπαιδευτικής μας δραστηριότητας και να μην έχω «άγχος». Να σημειώσω πως έχω περισσότερα χρόνια υπηρεσίας από το Σχολικό Σύμβουλο! Τον ρώτησα πώς και γιατί δεν καλύφτηκαν οι ανάγκες των σχολείων ( ώστε να πιάσουμε – χωρίς άγχος- και τους στόχους των αναλυτικών προγραμμάτων) από την αρχή της χρονιάς. Γιατί το δόγμα «δεν υπάρχει σάλιο» που ανερυθρίαστα και αντιαισθητικά το ξεστόμιζαν οι πολιτικοί και διοικητικοί του προϊστάμενοι ξεπεράστηκε με ορυμαγδό προεκλογικών τοποθετήσεων λίγες ημέρες πριν τη συντριβή και της εκπαιδευτικής πολιτικής που τάχθηκε αυτόβουλα να υπηρετήσει;
Τον καλωσόρισα γιατί έπρεπε να του θυμίσω το ρόλο του. Υποστηρικτικό, συναδελφικό και αλληλέγγυο ιδιαίτερα απέναντι στους νέους συναδέλφους που χειμάζονται σκληρά από τις πολιτικές της φτώχειας και της λιτότητας.
Είναι αλήθεια πως ζορίστηκα συναισθηματικά. Έπρεπε να βάλω στην άκρη της λογικής μου την αίσθηση πως αν επικρατούσε η Σαμαροβενιζελική Κυβέρνηση τώρα θα αποτελούσε κυρίαρχο εποπτικό βραχίονα της πολιτικής που θα μας «ανασκολόπιζε» εργασιακά και οικονομικά καθιστώντας μας εργαζόμενους υπό ομηρία .
Ποιος θα είναι ο νέος ρόλος των Σχολικών Συμβούλων θα το δούμε από την εκπαιδευτική πολιτική που θα χαράξει η νέα κυβέρνηση. Όμως θέλω να θέσω ένα ερώτημα σε κάθε συνάδελφο:
Είναι ηθικό πολιτικά και παιδαγωγικά να παραμένουν στις θέσεις τους τα στελέχη που στήριξαν τις μνημονιακές πολιτικές στην Εκπαίδευση, όπως Περιφερειακοί Διευθυντές, Δ/ντές Εκπαίδευσης και Σχολικοί Σύμβουλοι; Το παρελθόν τους ως στηρίγματα της νεοφιλελεύθερης εκπαιδευτικής πολιτικής δεν διαγράφεται αλλά κρίνεται. Μήπως όλοι οι παραπάνω πρέπει να γυρίσουν στις αίθουσες διδασκαλίας για να μετακενώσουν τις γνώσεις τους από τα επιπλέον εκπαιδευτικά προσόντα που απέκτησαν; Μήπως ήρθε η ώρα να κοπούν τα προνόμια που δίνονταν σε όσους και όσες υπηρετούσαν άκριτα τις εκπαιδευτικές πολιτικές που μας χρεοκόπησαν;
Εγώ καλωσόρισα το Σχολικό Σύμβουλο γιατί έχω στο νου μου την ιδεατή εικόνα του ρόλου του. Αλληλοστήριξη, Αλληλεγγύη, Αλληλοσεβασμός. Τα πρόσωπα όμως που έπαιξαν το ρόλο του καλού μπάτσου στην «αξιολόγησή» μας πώς θα υποστηρίξουν τον παιδαγωγικό τους ρόλο; Ιδιαίτερα όσοι από αυτούς επιβραβεύτηκαν με επιπλέον χρήματα με τη βοήθεια του κου Λοβέρδου ως ανταπόδοση της «καλής δουλειάς» τους;
Σχολικέ Σύμβουλε, στην αίθουσα που διδάσκω μπορείς να έρχεσαι όποτε επιθυμείς ως συνάδελφος. Ως μνήμη άσκησης μνημονιακής εξουσίας δεν έχεις χώρο, δεν έχεις χρόνο.

 
Ανταρσία στο Σαράι Εκτύπωση Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο
Αρθρογράφος: CorfuPress.com   Ημερομηνία δημοσίευσης: Δευτέρα, 07 Ιανουαρίου 2013 21:39

(Κουδούνι έναρξης, Πασάς –Αξιωματικός στη σκηνή)

Αξιωματικός: Στις προσταγές σας Πασά μου.

Πασάς: Σε κάλεσα πιστέ μου αξιωματικέ γιατί χρειάζομαι την βοήθειά σου.

Αξ: Πώς μπορεί η ταπεινότητά μου να βοηθήσει αυτόν που ακόμα και ο ήλιος δύει στο πέρασμά του;

Πασ: Καλά τα λες παιδί μου, για αυτό σε εξαιρώ από τα δεινά των γκιαούρηδων. Όμως τα νέα που μας έφερε ο Χατζηαβάτης δεν είναι καλά για όλους εμάς τους Πασάδες. Μας κατατρέχει ο φθόνος, η ζήλεια και η κακία του αχάριστου όχλου…

Αξ: Μα τι συνέβη Πασά μου;

Πασ: Έπιασε ο όχλος τον Τζοχατζόμπεη και όλο του το σόι και θέλει να τους δικάσει παραδειγματικά

Αξ: Να πάω με τον Βεληγκέκα και τα παλληκάρια του της σκοτεινής δύσης, να τον απελευθερώσω και να τους δείξω τι σημαίνει εξουσία;

Πασ: Αχ βράζει το αίμα σου! Κόλπο δικό μου είναι. Εγώ τα κανόνισα με τον συνεργάτη μου τον Χατζηαβάτη.

Αξ: Μα, μα γιατί Πασά μου; Ο Τζοχατζόμπεης τόσα χρόνια είναι ο αξιότερος αξιωματούχος του Σεραγιού; Μήπως πείραξε το χαρέμι σας τώρα που αλλάζουν οι τέσσερις εποχές;

Πασ: Τον παρέδωσα για να γλυτώσουμε εμείς! Αλλάζουν τα πράγματα. Έγιναν πολλοί οι φουκαράδες, οι πεινασμένοι, οι αξιολύπητοι, δηλαδή ο χυδαίος όχλος και φοβάμαι μη ξεσπάσει καμιά ανταρσία όπως παλιά στα χρόνια του ’21.

Αξ: Μα πασά μου τι εξαιρετική ιδέα! Πετάξατε ένα γέρικο κόκαλο στα σκυλιά. Θα το γλείψουν και θα ησυχάσουν. Κι αν όχι στέλνουμε και τον χρυσομπόγια να τα μαζέψει.

Πασ: Καλά τα λες. Μα δε σταμάτησα εκεί! Άκου τώρα το καλύτερο. Θα οργανώσω κι εκλογές, ώστε να ξεθυμάνουν εντελώς αυτοί οι ξεβράκωτοι αγανακτισμένοι.

Αξ: Πασά μου διαφωνώ. Θα τους μπουν ιδέες για δημοκρατία, ισότητα, δικαιοσύνη και άλλα παρόμοια ρεζιλίκια. Δεν βλέπω πολύ καιρό το κεφάλι μας στη θέση του.

Πασ: Μην ανησυχείς πιστέ μου συνεργάτη. Αν οι εκλογές μάς απειλούσαν δεν θα τις κάναμε ποτέ. Όσο για τη δημοκρατία μην ανησυχείς. Θα επικρατήσει η δική μας, η πασαλίδικη. Πολλά όμως είπαμε. Πήγαινε ευθύς και φώναξέ μου τον Χατζηαβάτη.

Αξ: Τρέχω ευθύς άρχοντα μου.

(μπάινει στη σκηνή ο Χατζηαβάτης)

Χατζηαβάτης: Προσκυνώ, προσκυνώ τη μεγαλειότητάς σας, ο θεός να μου κόβει ημέρες να σας δίνει έτη. Με θέλετε αρχοντικέ μου υπέρτατε Πασά;

Πασ: Αχ να ήταν όλοι σαν κι εσένα, τι αρμονικός θα ήταν ο ντουνιάς.

Χατζ: Όλοι όμως με φωνάζουν ρουφιανάκο και σπιούνο σας και με φτύνουν στον δρόμο.

Πασ: Δίκιο έχουν μα μη σε νοιάζει. Θα σε αποκαταστήσω πολύ σύντομα. Εξάλλου ήρθε η ώρα καλέ μου συνεργάτη να πραγματοποιήσουμε το σχέδιό μας. Να εκτονώσουμε την οργή του όχλου.

Χατζ: Πριν μας πάρει και μας σηκώσει.

Πασ: Σχέδιο πρώτο. Θα βρούμε έναν σωστό πρωθυπουργό και μετά θα κάνουμε εκλογές. Ξέρεις κανένα κατάλληλο; Κανέναν θησαυροφύλακα κανέναν αξιωματούχο; Τι λες για τον Παπαδόμπεη;

Χατζ: Πασά μου καλύτερα να είναι ραγιάς για να πιστεύουν οι όμοιοι πως έχουν το πάνω χέρι. Ξέρω και τον κατάλληλο άνθρωπο. Καραγκιόζη τον λένε. Είναι φτωχός με τρία παιδιά και γυναίκα. Δεν θα αρνηθεί τη δουλειά.

Πασ: Υπέροχη ιδέα παιδί μου. Θα διασκεδάσουμε περισσότερο. Αρκεί να ξέρει να λέει καθαρά και ξάστερα: «στις προσταγές σας μεγαλειότατε».

Χατζ: Έχει όμως κι ένα ελάττωμα. Έχει βαρύ και μακρύ τ΄ αριστερό του χέρι.

Πασ: Αυτό κανονίζεται. Ο Βελής να είναι καλά… Τρέχα να μου τον φέρεις να τον διορίσουμε. Δεν έχουμε χρόνο. Μόνο λίγες ημέρες. Χρειαζόμαστε πρωθυπουργό για να μαζέψουμε κι άλλα - δημοκρατικά αυτή τη φορά - χαράτσια, σπίτια, οικόπεδα και όβολα πολλά.

Χατζ: Σπεύδω αμέσως ανώτερε των ανωτάτων όντων.

(Ο Πασάς αποχωρεί κι ο Χατζηαβάτης πάει στην παράγκα του Καραγκιόζη)

Χατζ: Καραγκιόζη, ξύπνα άνοιξε η τύχη σου. Ξύπνα. Κατά διαταγήν του μεγαλόκαρδου Πασά θα μεταμορφώσουμε το πολίτευμα: Θα έχουμε πρωθυπουργό και δημοκρατία. Κι αποφασίσαμε και διατάσσουμε εσύ να είσαι ο πρωθυπουργός. Ξύπνα σου λέω.

Καρ: Ποιος γρουσούζης σκύλος γαυγίζει και με ξυπνάει την ώρα του δείπνου;

Κολλητήρι: Μπλαμπλάκο είναι ο λουφιάνος ο Χατζατζάρης. Τλέχω να φέλω το ποτιστήλι;

Καρ: (βγαίνει στα κεραμίδια) Χατζατζαράκο για πλησίασε δεν σε ακούω.

Χατζ: Αμέσως Καραγκιόζη μου.

Καρ: (του πετάει το ποτιστήρι)

Χατζ: Αχ η σπάλα μου.

Καρ: Κι εμένα η κοκάλα μου. Τι φωνάζεις και μας ξύπνησες την ώρα του φαγητού; Πότε θα φάνε ξανά τα κολλητηράκια;

Χατζ: Καραγκιόζη μου, θα γίνεις πρωθυπουργός. Σου διαβάζω και το φιρμάνι του Πασά: «Για τη σωτηρία της πατρίδας, της οικογένειας και της πίστης μας, είναι ανάγκη να χρίσουμε στο Σαράι πρωθυπουργόν έναν εκπρόσωπο του χυδαίου όχλου». (Ο Καραγκιόζης σηκώνει το χέρι του) Του περήφανου λαού εννοώ…Μη με βαρέσεις. Άνοιξε η τύχη σου.

Καρ: Οι τοίχοι μου έχουν ανοίξει από καιρό στην παράγκα μου. Να πεις του Πασά δεν ευκαιρώ. Καραγκιόζης είμαι, δεν κάνω επιχρυσωμένα καραγκιοζιλίκια.

(Βγαίνει ο Βεληγκέκας που κραυφακούει και πάει σηκωτό τον Καραγκιόζη στον Πασά)

Πασ: Τον σιχαίνομαι αυτόν τον βρωμιάρη αλλά αυτά έχουν οι…δημοκρατίες! Έλα εδώ παιδί να σε χρίσω. Αποτάσσεις την αριστεράν σου.

Χατζ: Πες αποτάσσομαι βρε ματάκια μου.

ΚαρΡ: Θα παρατάξω στην κεφαλή σου την περιστέραν… (Βαράει τον Πασά)

Πασ: Μα πως τολμάς;

Καρ: Πατσά μου δεν φταίω, έχω και συνταγή γιατρού. Είναι το μακρύ μου χέρι που κάνει τικ μόλις μυρίσει πατσάδες.

Πασ: Τέλος πάντων. Για πες μας τι θα κάνεις μόλις γίνεις πρωθυπουργός;

Καρ: Θα σε βαρέσω.

Πασ: Εμένα; Μα το λένε και τα ιερά βιβλία. Ο πασάς ποτέ δεν φταίει. Εσύ θα βάλεις νέους φόρους, θα προσλάβεις πολλούς βεληγκέκες, θα κλείσεις τα σχολεία. Ό,τι θα κάνεις ό,τι και να ειπείς είναι μνημονευμένο από τον Αλλάχ.

Καρ: Καιρός να αλλάξουμε τα βιβλία.

Πασ: Μα τι είναι αυτά που λες. Δεν σε χρίζω πρωθυπουργό για εμένα, μα για τον όχλον.

Καρ: (Τον βαράει) Αμάν μου ξέφυγε το τακ αυτή τη φορά.

Χατζ: Εσύ θα είσαι ο πρωθυπουργός για τους ραγιάδες κι ο Πασάς για όλους εμάς τους ταπεινούς. Αυτό θα πει δημοκρατία.

Πασ: Λοιπόν Καραγκιόζη απεταξάμην την αριστεράν σου;

Καρ: (Τον βαράει) Αμάν μου έφυγε ξανά η περιστεράν. Χατζηαβάτη που ΄σαι πάρε κι εσύ μια οχλική καρπαζιά (φεύγει τρέχοντας να φωνάξει τους φίλους του)

Πασ: Βεληγκέκα παράτησε τον Καραγκιόζη θα τον τιμωρήσουμε μετά την Κυριακή, όπως και όλους τους άλλους δούλους.

Χατζ: Πασά μου τι κακό μας βρήκε. Σηκώθηκε το χέρι να χτυπήσει το κεφάλι! Σας είχα εγκαίρως ενημερώσει για το ποιόν του.

Πασ: Μη χολοσκάς ικανέ μου συνεργάτη. Θα προχωρήσουμε στο σχέδιο «ολοκληρωτική εξιλέωση». Θα οργανώσουμε εκλογές!

Χατζ: Πασά μου θα μας μαυρίσουν και στη φάπα και στη κάλπη.

Πασ: Μη στεναχωριέσαι άδικα. Δική μας η κάλπη δική μας η ψήφος. Εσύ θα είσαι υποψήφιος του σαραγιού.

Χατζ: Αμάν θα με μαυρίσει ο Μπάρμπα – Γιώργος!

Πασ: Θα σε προσέχει ο Βεληγκέκας.

Χατζ: Κι αυτόν θα λιανίσει ο βλάχος με την γλίτσα.

Πασ: Θα ζητήσουμε «συγνώμη» για τις θυσίες και τα βάσανά τους και θα μας ξαναψηφίσουν.

Χατζ: Με μια μόνο συγνώμη;

Πασ: Καλά λες! Θα λέμε πέντε συγνώμες πρωί, μεσημέρι και βράδυ.

Χατζ: Αχ…θα καούμε…Ποιοι άλλοι υποψήφιοι θα υπάρχουν αξιαγάπητε υπέρλαμπρε και δίκαιε Πασά μου…

Πασ: Δίκιο έχεις τι δημοκρατικές εκλογές θα έχουμε τότε. Θα είναι υποψήφιος ο Βεληγκέκας κι αυτός ο αχάριστος ο Καραγκιόζης.

Χατζ: Πασά μου όχι τον Καραγκιόζη. Έχει βαρύ χέρι και πολλούς φίλους.

Πασ: Μη σκιάζεσαι. Όλοι εμάς θα ψηφίσουν. Δηλαδή εσένα το δεξί μου χέρι. Ποιος θα ψηφίσει τον κουρελή, τον πεινασμένο, τον άνεργο, τον άστεγο, αυτόν που δεν μπορεί να ταΐσει τα παιδιά του; Τι όραμα μπορεί αυτός να του προσφέρει; Ούτε καν ένα ψίχουλο.

Χατζ: Ενώ εμείς;

Πασ: Εμείς; Την περηφάνια να θυσιάζονται για εμάς! Να μας υπηρετούν και να μας αισθάνονται δίπλα τους, κοντά τους, απέναντί τους. Όπως αυτός ο Καραγκιόζης. Κάθε ημέρα από την παράγκα του βλέπει το Σαράι και μας καμαρώνει. Ξέρει πως ο Ήλιος θα ανατείλει από την Ανατολή και θα δύσει στη Δύση. Τίποτα δεν αλλάζει και δεν πρόκειται να αλλάξει τη ζωή στο πασαλίκι μου. Ησυχία, τάξη κι ασφάλεια. Κι αν τους γδέρνουμε, τους βαράμε, τους σκοτώνουμε όλα αυτά είναι γραμμένα στη μοίρα των ραγιάδων που δεν αλλάζει. Γι’ αυτό εμάς θα ξαναψηφίσουν. Μας χρειάζονται…

Χατζ: Είστε διάνοια Πασά μου. Πάω να οργανώσω τις προεκλογικές μου εμφανίσεις. ( ακούγεται φασαρία). Μα τι φωνές είναι αυτές;

Πασ: Μας πετάνε γιαούρτια, μας φτύνουν. Εμάς; Πώς τολμάνε οι ρακένδυτοι!!! Ανταρσία λοιπόν!

Χατζ: Δεν…δεν είναι τίποτα άρχοντα μου, την… υποστήριξή τους μας δείχνουν με προσφορά βιολογικών προϊόντων μέσα σε μια μικρή βροχούλα. Σας προσκυνώ. Ώρα…ώρα να πηγαίνω εγώ τώρα.

Π: Μα τι φωνάζουν;

Χ: Ένα…ένα τραγουδάκι για…για να μας ψυχαγωγήσουν…

(εμφανίζεται ο Καραγκιόζης με όλη την παρέα του διαδηλώνοντας)

ΤΡΑΓΟΥΔΙ**

Για ξύπνα, Ψωροκώσταινα να πιεις καφέ και γάλα.

Να ιδείς και το μεσσία σου στον γάιδαρο καβάλα.

Σήκω στολίσου κι άλλαξε και βάλε τα καινούργια

Να ιδείς και τους σωτήρες σου καβάλα στα γαϊδούρια.

Ξύπνα, ξύπνα, μην η ψήφος πάει στράφι, πάει τζίφος.

Ξύπνα, ξύπνα, μην κοιμάσαι να μην κλαις σαν τα θυμάσαι.

Το έργο «Ανταρσία στο Σαράι» συνεχίζεται

την ερχόμενη Κυριακή στις κάλπες.

* Μπουργουτζής Ηλίας, Δάσκαλος, μέλος των Παρεμβάσεων Κινήσεων Συσπειρώσεων που στηρίζει την… ΑΝΤΑΡΣΥΑ.

** Βασίλης Ρώτας, «τα καραγκιόζικα, Γ», θέατρο, επικαιρότητα, Αθήνα, 1996, σελ. 36.

 
«Η αποκριάτικη κυβέρνησις» Εκτύπωση Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο
Αρθρογράφος: CorfuPress.com   Ημερομηνία δημοσίευσης: Δευτέρα, 07 Ιανουαρίου 2013 21:40

 

Θέατρον ο Καραγκιόζης

Σήμερον

Ξεκαρδιστική κωμωδία

ΧΑΤΖΗΑΒΑΤΗΣ: Ακούσατε λαοί, μ΄ αφτί και συλλοή, μικροί και μεγάλοι Άγγλοι, Γάλλοι, Πρώσοι και ντόπιοι.

ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΗΣ: Όχι όποιοι όποιοι, παρά οι γνήσιοι της αρπαχτής. (απλώνει το μακρύ του χέρι στο κεφάλι του Χ.)

ΧΑΤΖ: Αχ αχ, τι με βαράς τον καημένον, Καραγκιόζη. Έχει καταντήσει το χέρι σου χειρότερο και από τα κλομπ του Συντάγματος.

ΚΑΡ: Δεν άκουσες που είπανε στην τρομοκρατία αντιτρομοκρατία;

ΧΑΤΖ: Κι εγώ τρομοκρατία είμαι;

ΚΑΡ: Είσαι χαφιές της κλομποκρατίας που είναι χειρότερο. Δεν αφήσατε ρουθούνι για ρουθούνι να μη το ραντίσετε. Το κολλήτηράκι πριν κοιμηθεί κάνει εισπνοές από κατσαριδοκτόνο για να ρθει στα καλά του. Αμ έπρεπε προ πολλού να σ΄έχω κοπανίσει. Τι διαλαλείς πρωινιάτικά, τί νέα μέτρα μας ξημερώνουν;

ΧΑΤΖ: Άσε αυτές τις μίζερες σκέψεις. Διαλαλώ να μαζευτεί όλος ο θίασος επειδή ήρθανε απόκριες και θα φύγουν.

ΚΑΡ: Του χρόνου θα ξανάρθουν.

ΧΑΤΖ: Όχι Καραγκιόζη μου. Τέρμα οι αναβλητικότητες. Εσκεπτήκαμε με τον πολυχρονεμένο μας Πασά τα εγκόσμια και την κοινωνίαν και το πώς να μην

αφήνομεν τας εθνικάς μας παραδόσεις.

ΚΑΡ: Αμάν ποιος μιλά από εντός σου. Μπουμπούκο σε αντελήφθην. Φτου ξελευτερία.

ΧΑΤΖ: Δι΄αυτό καλούμεν όλο το θίασον να ντυθούμε κι εμείς, γαϊτανάκι, αλογάκι, γκαμήλα, να κάνουμε κούλουμα με σκορδοκρεμμυδοφαγίαν, ν΄απολύσομεν νεαρ.. εμ .. αϊτούς εννοώ.

ΚΑΡ: Κι άλλους πολλούς εννοείς.

ΧΑΤΖ: Όχι Καραγκιόζη, όχι πολιτικήν σήμερον. Ημείς ως καλλιτέχναι πρέπι να περιοριζόμεθα μόνον εις την ποίησην.

ΚΑΡ: Εις την τύφλωση.

ΧΑΤΖ: Την κωμωδιαν.

ΚΑΡ: Τη νοθεία και τη βία.

ΧΑΤΖ: Τα σονέτα.

ΚΑΡ: Τα ρουσφέτια.

ΧΑΤΖ: Τα εθνικά ευαγγέλια.

ΚΑΡ: Την εθνικήν υποτέλεια

ΧΑΤΖ: Τον χορό.

ΚΑΡ: Τον κακό σου τον καιρό! Σήμερα για ντυθείς μασκαράς με τις εθνικές παραδόσεις πρέπει να ντυθείς Χούντας, Τάλμποτ, Τόμσον, Τροϊκλέας, Μπανκαρέας, Υποτελέας.

ΧΑΤΖ: Εύγε καραγκιόζη μου να ντυθούμε κάτι σπάνιο. Να διασκεδάσει και ο Πασάς, ο θεός να μας κόβει ημέρες να του δίνει ημέρες.

ΚΑΡ: Ο θεός να τον ολιγομερεί… Σπανιο; Να ντυθούμε τίμιοι!

ΧΑΤΖ: Απαπαπά.

ΚΑΡ: Καλά, κάνε τη πάπια, έρχονται οι φίλοι μας.

ΜΠΑΡΜΠΑΓΙΩΡΓΟΣ: Γεια σας ουρ΄κρούνηδς, τι παλουδλειές φτιάνιτ΄ α;

ΧΑΤΖ: Θα ντυθούμε μασκαράδες, σύμφωνα με τις εθνικάς μας παραδόσεις.

ΜΠΑΡΜΠ: Εμ΄να ντυθείτι ούλοι π΄ροβατα κι ιγώ να σας σαλαγάου..

ΝΙΟΝΙΟΣ: Εγώ λέω να ντυθούμε αρχόντοι, κόντηδες πα΄ να πεί και κυρίες από σπίτια.

ΠΑΣΑΣ: (εμφανίζεται από το σαράι) Προτιμώ να ντυθείτε κάτι επίκαιρο.

ΚΑΡ: Κοίτα που ΄γινε μόδα η κατάστασίς μου. Πατσά μου να ντυθούμε φτωχοί, απολυμένοι, άνεργοι και απελπισμένοι;

ΠΑΣ: Νέε μου δεν σκέφτεσαι θετικά. Το επίκαιρον είναι οι εκλογές. Να σχηματίσομεν εκλογικήν κυβέρνησης της εθνικοφροσύνης.

ΚΑΡ: Μα είπαμε να κάνουμε τον κόσμο να γελάσει κι όχι να κλάψει.

ΠΑΣ: Δε μας ενδιαφέρει νέε μου τι θα κάμνει ο κόσμάκης. Μόνον να μας αφήνει

τους παράδες του. Εμείς να διασκεδάζουμε. Έτσι δεν είναι Χατζηαβάτη;

ΧΑΤΖ: Αχ πόσο σωστά τα λέτε εσείς που ο ήλιος δύει στο περασμά σας.

ΠΑΣ: Χατζηαβάτη τι υπουργείο θέλεις να σου αναθέσω.

ΚΑΡ: Της Χαφιεδείας!

ΧΑΤΖ: Του αξιοαπολυτή. Θέλω να αξιολογήσω όσους με λένε ρουφιανάκο εκλαμπρότατε Πασά. Πρώτα θέλω να απολ… να αξιογήσω τους δασκάλους

που με μάλωναν σε κάθε ρουφιανία…εμ σε κάθε συνεργασία μας αρχοντικέ μου άρχοντα. Όλους κι όλες, εκτός από τους άλλους τους δικούς μας χμ χμ.

ΚΑΡ: Κι όποιον πάρει ο χάρος, γελαστό ή αγέλαστο το κουβέρνο πάντα κουβέρνο.

ΠΑΣ: Εύγε! Το αποφάσισα. Σχηματίζω Παπαδοκυβέρνηση για να κάνει τις εκλογές, όπως τις θέλω εγώ. Εγώ που ξέρω τι είναι δημοκρατία. Να κυβερνάνε

‘ οι ολίγοι, η μειοψηφία των εκλεκτών, των πιστών εις το δοβλέτι.

ΧΑΤΖ: Συμφωνώ και υπερθεματίζω.

ΚΑΡ: Κι εγώ αναθεματίζω.

ΧΑΤΖ: Ήρθε ο καιρός να σταματήσει η χυδαιότης και βόρβορος της οχλοκρατίας. Πρέπει κάποτε να σωθεί η πατρίς, ν΄αναστηλωθεί η εθνικοφροσύνη, να

εργάζεται ο λαός να γιομίζουν τα ταμεία μας κι όχι να διαδηλώνουμε φωνάζοντας ελευθερία και ψωμί που παχαίνει, να χάνεται χρόνος, που ως γνωστόν είναι χρήμα. Τα ΄χουμε μνημονέψει όλα εις το μνημόνιο νο 38.

ΠΑΣ: Μπουμπούκο εσύ θα αναλάβεις να πατάξεις την απειθαρχία με τη βοήθεια της Χωροφυλακής των Τέα και των Μέα.

ΜΠΟΥΜΠΟΥΚΟΣ: Θα χτίσω τον νέον Παρθενώναν.

ΠΑΣ: Βεληγκέκα θα αναλάβεις την νέαν μεγάλην ΙΔΕΑΝ. Την αποπληρωμή.

ΚΑΡ: Την Φτώχεια.

ΒΕΛΗΓΚΕΚΑΣ: Πρα Πασιμ Ουκγκν νννν μντουντκσακατέψνπομ.

ΧΑΤΖ: Όλοι όσοι δεν ακούσατε τ΄όνομά σας, είστε εθνικώς ύποπτοι, είσαστε λαϊκά μιάσματα που απειλείται τας ελευθέρας εκλογάς.

ΚΑΡ: Με ανόθευτη βία.

ΜΠΟΥΜΠΟΥΚΟΣ: Αι κρίσιμαι περιστάσεις της πατρίδος και του έθνους καθώς και τα συμφέροντα των δανειστών συμμάχων απαιτούν ισχυράν και αμιγώς

εθνικόφρονα κυβέρνησιν. Λοιπόν επί το έργον: πατάξατε, χτυπήσατε.

ΚΑΡ: Ροπαλεύσατε, κλομπώσατε, δακρυγονοβομβαρδίσατε, τρικυκλοπατήσατε, ασπιδοδικάσετε …

ΜΠΟΥ: Πατρίδα Ουϊ, θρησκεία Γιες οικογένεια σι, ΧΡΗΜΑ Γιαβόλ!

ΚΑΡ: Ελλάδα μου, πατρίδα μου καημένη του κάθε Τόμσεν πια το χωράφι, σε κλαίω και σένα και μένα το ορφανό σου.

ΠΑΣΑΣ: Λοιπόν εμπρός, έκαστος εφ΄ω ετάχθη να σώσουμε την παρτίδα.

ΚΑΡ: Μη σε μαυρίζει το ΔΝΤ, λαέ μου και σκορπάς και σε ρουφά από παντού κάθε άδειος μαστραπάς. Μον΄ κράτα ομόνοια κι ένωση με νου συντροφικό,

να γίνεις κάποτε κι εσύ στο βιο σου αφεντικό.

*Διασκευή σε κείμενο του Βασίλη Ρώτα (1889–1977), Τα καραγκιόζικα, Δ΄. Αθήνα,

Επικαιρότητα, 1996.

 

ΗΛΙΑΣ ΜΠΟΥΡΓΟΥΤΖΗΣ

 
Ανταρσία στο Σαράι Εκτύπωση Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο
Αρθρογράφος: CorfuPress.com   Ημερομηνία δημοσίευσης: Δευτέρα, 07 Ιανουαρίου 2013 21:40

(Κουδούνι έναρξης, Πασάς –Αξιωματικός στη σκηνή)

Αξιωματικός: Στις προσταγές σας Πασά μου.

Πασάς: Σε κάλεσα πιστέ μου αξιωματικέ γιατί χρειάζομαι την βοήθειά σου.

Αξ: Πώς μπορεί η ταπεινότητά μου να βοηθήσει αυτόν που ακόμα και ο ήλιος δύει στο πέρασμά του;

Πασ: Καλά τα λες παιδί μου, για αυτό σε εξαιρώ από τα δεινά των γκιαούρηδων. Όμως τα νέα που μας έφερε ο Χατζηαβάτης δεν είναι καλά για όλους εμάς τους Πασάδες. Μας κατατρέχει ο φθόνος, η ζήλεια και η κακία του αχάριστου όχλου…

Αξ: Μα τι συνέβη Πασά μου;

Πασ: Έπιασε ο όχλος τον Τζοχατζόμπεη και όλο του το σόι και θέλει να τους δικάσει παραδειγματικά

Αξ: Να πάω με τον Βεληγκέκα και τα παλληκάρια του της σκοτεινής δύσης, να τον απελευθερώσω και να τους δείξω τι σημαίνει εξουσία;

Πασ: Αχ βράζει το αίμα σου! Κόλπο δικό μου είναι. Εγώ τα κανόνισα με τον συνεργάτη μου τον Χατζηαβάτη.

Αξ: Μα, μα γιατί Πασά μου; Ο Τζοχατζόμπεης τόσα χρόνια είναι ο αξιότερος αξιωματούχος του Σεραγιού; Μήπως πείραξε το χαρέμι σας τώρα που αλλάζουν οι τέσσερις εποχές;

Πασ: Τον παρέδωσα για να γλυτώσουμε εμείς! Αλλάζουν τα πράγματα. Έγιναν πολλοί οι φουκαράδες, οι πεινασμένοι, οι αξιολύπητοι, δηλαδή ο χυδαίος όχλος και φοβάμαι μη ξεσπάσει καμιά ανταρσία όπως παλιά στα χρόνια του ’21.

Αξ: Μα πασά μου τι εξαιρετική ιδέα! Πετάξατε ένα γέρικο κόκαλο στα σκυλιά. Θα το γλείψουν και θα ησυχάσουν. Κι αν όχι στέλνουμε και τον χρυσομπόγια να τα μαζέψει.

Πασ: Καλά τα λες. Μα δε σταμάτησα εκεί! Άκου τώρα το καλύτερο. Θα οργανώσω κι εκλογές, ώστε να ξεθυμάνουν εντελώς αυτοί οι ξεβράκωτοι αγανακτισμένοι.

Αξ: Πασά μου διαφωνώ. Θα τους μπουν ιδέες για δημοκρατία, ισότητα, δικαιοσύνη και άλλα παρόμοια ρεζιλίκια. Δεν βλέπω πολύ καιρό το κεφάλι μας στη θέση του.

Πασ: Μην ανησυχείς πιστέ μου συνεργάτη. Αν οι εκλογές μάς απειλούσαν δεν θα τις κάναμε ποτέ. Όσο για τη δημοκρατία μην ανησυχείς. Θα επικρατήσει η δική μας, η πασαλίδικη. Πολλά όμως είπαμε. Πήγαινε ευθύς και φώναξέ μου τον Χατζηαβάτη.

Αξ: Τρέχω ευθύς άρχοντα μου.

(μπάινει στη σκηνή ο Χατζηαβάτης)

Χατζηαβάτης: Προσκυνώ, προσκυνώ τη μεγαλειότητάς σας, ο θεός να μου κόβει ημέρες να σας δίνει έτη. Με θέλετε αρχοντικέ μου υπέρτατε Πασά;

Πασ: Αχ να ήταν όλοι σαν κι εσένα, τι αρμονικός θα ήταν ο ντουνιάς.

Χατζ: Όλοι όμως με φωνάζουν ρουφιανάκο και σπιούνο σας και με φτύνουν στον δρόμο.

Πασ: Δίκιο έχουν μα μη σε νοιάζει. Θα σε αποκαταστήσω πολύ σύντομα. Εξάλλου ήρθε η ώρα καλέ μου συνεργάτη να πραγματοποιήσουμε το σχέδιό μας. Να εκτονώσουμε την οργή του όχλου.

Χατζ: Πριν μας πάρει και μας σηκώσει.

Πασ: Σχέδιο πρώτο. Θα βρούμε έναν σωστό πρωθυπουργό και μετά θα κάνουμε εκλογές. Ξέρεις κανένα κατάλληλο; Κανέναν θησαυροφύλακα κανέναν αξιωματούχο; Τι λες για τον Παπαδόμπεη;

Χατζ: Πασά μου καλύτερα να είναι ραγιάς για να πιστεύουν οι όμοιοι πως έχουν το πάνω χέρι. Ξέρω και τον κατάλληλο άνθρωπο. Καραγκιόζη τον λένε. Είναι φτωχός με τρία παιδιά και γυναίκα. Δεν θα αρνηθεί τη δουλειά.

Πασ: Υπέροχη ιδέα παιδί μου. Θα διασκεδάσουμε περισσότερο. Αρκεί να ξέρει να λέει καθαρά και ξάστερα: «στις προσταγές σας μεγαλειότατε».

Χατζ: Έχει όμως κι ένα ελάττωμα. Έχει βαρύ και μακρύ τ΄ αριστερό του χέρι.

Πασ: Αυτό κανονίζεται. Ο Βελής να είναι καλά… Τρέχα να μου τον φέρεις να τον διορίσουμε. Δεν έχουμε χρόνο. Μόνο λίγες ημέρες. Χρειαζόμαστε πρωθυπουργό για να μαζέψουμε κι άλλα - δημοκρατικά αυτή τη φορά - χαράτσια, σπίτια, οικόπεδα και όβολα πολλά.

Χατζ: Σπεύδω αμέσως ανώτερε των ανωτάτων όντων.

(Ο Πασάς αποχωρεί κι ο Χατζηαβάτης πάει στην παράγκα του Καραγκιόζη)

Χατζ: Καραγκιόζη, ξύπνα άνοιξε η τύχη σου. Ξύπνα. Κατά διαταγήν του μεγαλόκαρδου Πασά θα μεταμορφώσουμε το πολίτευμα: Θα έχουμε πρωθυπουργό και δημοκρατία. Κι αποφασίσαμε και διατάσσουμε εσύ να είσαι ο πρωθυπουργός. Ξύπνα σου λέω.

Καρ: Ποιος γρουσούζης σκύλος γαυγίζει και με ξυπνάει την ώρα του δείπνου;

Κολλητήρι: Μπλαμπλάκο είναι ο λουφιάνος ο Χατζατζάρης. Τλέχω να φέλω το ποτιστήλι;

Καρ: (βγαίνει στα κεραμίδια) Χατζατζαράκο για πλησίασε δεν σε ακούω.

Χατζ: Αμέσως Καραγκιόζη μου.

Καρ: (του πετάει το ποτιστήρι)

Χατζ: Αχ η σπάλα μου.

Καρ: Κι εμένα η κοκάλα μου. Τι φωνάζεις και μας ξύπνησες την ώρα του φαγητού; Πότε θα φάνε ξανά τα κολλητηράκια;

Χατζ: Καραγκιόζη μου, θα γίνεις πρωθυπουργός. Σου διαβάζω και το φιρμάνι του Πασά: «Για τη σωτηρία της πατρίδας, της οικογένειας και της πίστης μας, είναι ανάγκη να χρίσουμε στο Σαράι πρωθυπουργόν έναν εκπρόσωπο του χυδαίου όχλου». (Ο Καραγκιόζης σηκώνει το χέρι του) Του περήφανου λαού εννοώ…Μη με βαρέσεις. Άνοιξε η τύχη σου.

Καρ: Οι τοίχοι μου έχουν ανοίξει από καιρό στην παράγκα μου. Να πεις του Πασά δεν ευκαιρώ. Καραγκιόζης είμαι, δεν κάνω επιχρυσωμένα καραγκιοζιλίκια.

(Βγαίνει ο Βεληγκέκας που κραυφακούει και πάει σηκωτό τον Καραγκιόζη στον Πασά)

Πασ: Τον σιχαίνομαι αυτόν τον βρωμιάρη αλλά αυτά έχουν οι…δημοκρατίες! Έλα εδώ παιδί να σε χρίσω. Αποτάσσεις την αριστεράν σου.

Χατζ: Πες αποτάσσομαι βρε ματάκια μου.

ΚαρΡ: Θα παρατάξω στην κεφαλή σου την περιστέραν… (Βαράει τον Πασά)

Πασ: Μα πως τολμάς;

Καρ: Πατσά μου δεν φταίω, έχω και συνταγή γιατρού. Είναι το μακρύ μου χέρι που κάνει τικ μόλις μυρίσει πατσάδες.

Πασ: Τέλος πάντων. Για πες μας τι θα κάνεις μόλις γίνεις πρωθυπουργός;

Καρ: Θα σε βαρέσω.

Πασ: Εμένα; Μα το λένε και τα ιερά βιβλία. Ο πασάς ποτέ δεν φταίει. Εσύ θα βάλεις νέους φόρους, θα προσλάβεις πολλούς βεληγκέκες, θα κλείσεις τα σχολεία. Ό,τι θα κάνεις ό,τι και να ειπείς είναι μνημονευμένο από τον Αλλάχ.

Καρ: Καιρός να αλλάξουμε τα βιβλία.

Πασ: Μα τι είναι αυτά που λες. Δεν σε χρίζω πρωθυπουργό για εμένα, μα για τον όχλον.

Καρ: (Τον βαράει) Αμάν μου ξέφυγε το τακ αυτή τη φορά.

Χατζ: Εσύ θα είσαι ο πρωθυπουργός για τους ραγιάδες κι ο Πασάς για όλους εμάς τους ταπεινούς. Αυτό θα πει δημοκρατία.

Πασ: Λοιπόν Καραγκιόζη απεταξάμην την αριστεράν σου;

Καρ: (Τον βαράει) Αμάν μου έφυγε ξανά η περιστεράν. Χατζηαβάτη που ΄σαι πάρε κι εσύ μια οχλική καρπαζιά (φεύγει τρέχοντας να φωνάξει τους φίλους του)

Πασ: Βεληγκέκα παράτησε τον Καραγκιόζη θα τον τιμωρήσουμε μετά την Κυριακή, όπως και όλους τους άλλους δούλους.

Χατζ: Πασά μου τι κακό μας βρήκε. Σηκώθηκε το χέρι να χτυπήσει το κεφάλι! Σας είχα εγκαίρως ενημερώσει για το ποιόν του.

Πασ: Μη χολοσκάς ικανέ μου συνεργάτη. Θα προχωρήσουμε στο σχέδιο «ολοκληρωτική εξιλέωση». Θα οργανώσουμε εκλογές!

Χατζ: Πασά μου θα μας μαυρίσουν και στη φάπα και στη κάλπη.

Πασ: Μη στεναχωριέσαι άδικα. Δική μας η κάλπη δική μας η ψήφος. Εσύ θα είσαι υποψήφιος του σαραγιού.

Χατζ: Αμάν θα με μαυρίσει ο Μπάρμπα – Γιώργος!

Πασ: Θα σε προσέχει ο Βεληγκέκας.

Χατζ: Κι αυτόν θα λιανίσει ο βλάχος με την γλίτσα.

Πασ: Θα ζητήσουμε «συγνώμη» για τις θυσίες και τα βάσανά τους και θα μας ξαναψηφίσουν.

Χατζ: Με μια μόνο συγνώμη;

Πασ: Καλά λες! Θα λέμε πέντε συγνώμες πρωί, μεσημέρι και βράδυ.

Χατζ: Αχ…θα καούμε…Ποιοι άλλοι υποψήφιοι θα υπάρχουν αξιαγάπητε υπέρλαμπρε και δίκαιε Πασά μου…

Πασ: Δίκιο έχεις τι δημοκρατικές εκλογές θα έχουμε τότε. Θα είναι υποψήφιος ο Βεληγκέκας κι αυτός ο αχάριστος ο Καραγκιόζης.

Χατζ: Πασά μου όχι τον Καραγκιόζη. Έχει βαρύ χέρι και πολλούς φίλους.

Πασ: Μη σκιάζεσαι. Όλοι εμάς θα ψηφίσουν. Δηλαδή εσένα το δεξί μου χέρι. Ποιος θα ψηφίσει τον κουρελή, τον πεινασμένο, τον άνεργο, τον άστεγο, αυτόν που δεν μπορεί να ταΐσει τα παιδιά του; Τι όραμα μπορεί αυτός να του προσφέρει; Ούτε καν ένα ψίχουλο.

Χατζ: Ενώ εμείς;

Πασ: Εμείς; Την περηφάνια να θυσιάζονται για εμάς! Να μας υπηρετούν και να μας αισθάνονται δίπλα τους, κοντά τους, απέναντί τους. Όπως αυτός ο Καραγκιόζης. Κάθε ημέρα από την παράγκα του βλέπει το Σαράι και μας καμαρώνει. Ξέρει πως ο Ήλιος θα ανατείλει από την Ανατολή και θα δύσει στη Δύση. Τίποτα δεν αλλάζει και δεν πρόκειται να αλλάξει τη ζωή στο πασαλίκι μου. Ησυχία, τάξη κι ασφάλεια. Κι αν τους γδέρνουμε, τους βαράμε, τους σκοτώνουμε όλα αυτά είναι γραμμένα στη μοίρα των ραγιάδων που δεν αλλάζει. Γι’ αυτό εμάς θα ξαναψηφίσουν. Μας χρειάζονται…

Χατζ: Είστε διάνοια Πασά μου. Πάω να οργανώσω τις προεκλογικές μου εμφανίσεις. ( ακούγεται φασαρία). Μα τι φωνές είναι αυτές;

Πασ: Μας πετάνε γιαούρτια, μας φτύνουν. Εμάς; Πώς τολμάνε οι ρακένδυτοι!!! Ανταρσία λοιπόν!

Χατζ: Δεν…δεν είναι τίποτα άρχοντα μου, την… υποστήριξή τους μας δείχνουν με προσφορά βιολογικών προϊόντων μέσα σε μια μικρή βροχούλα. Σας προσκυνώ. Ώρα…ώρα να πηγαίνω εγώ τώρα.

Π: Μα τι φωνάζουν;

Χ: Ένα…ένα τραγουδάκι για…για να μας ψυχαγωγήσουν…

(εμφανίζεται ο Καραγκιόζης με όλη την παρέα του διαδηλώνοντας)

ΤΡΑΓΟΥΔΙ**

Για ξύπνα, Ψωροκώσταινα να πιεις καφέ και γάλα.

Να ιδείς και το μεσσία σου στον γάιδαρο καβάλα.

Σήκω στολίσου κι άλλαξε και βάλε τα καινούργια

Να ιδείς και τους σωτήρες σου καβάλα στα γαϊδούρια.

Ξύπνα, ξύπνα, μην η ψήφος πάει στράφι, πάει τζίφος.

Ξύπνα, ξύπνα, μην κοιμάσαι να μην κλαις σαν τα θυμάσαι.

Το έργο «Ανταρσία στο Σαράι» συνεχίζεται

την ερχόμενη Κυριακή στις κάλπες.

* Μπουργουτζής Ηλίας, Δάσκαλος, μέλος των Παρεμβάσεων Κινήσεων Συσπειρώσεων που στηρίζει την… ΑΝΤΑΡΣΥΑ.

** Βασίλης Ρώτας, «τα καραγκιόζικα, Γ», θέατρο, επικαιρότητα, Αθήνα, 1996, σελ. 36.

 
Άι σιχτίρ! Εκτύπωση Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο
Αρθρογράφος: CorfuPress.com   Ημερομηνία δημοσίευσης: Δευτέρα, 07 Ιανουαρίου 2013 21:40

Που τη θυμήθηκα τη βρισιά αυτή; Από ποιες παιδικές μνήμες ξετρύπωσε; Από τα χρόνια εκείνα που άκουγα τους Μικρασιάτες παππούδες να σιχτιρίζουν καθετί που τους ενοχλούσε με αυτό το εξωτικό σε εμάς τα παιδιά «άι σιχτίρ». Ήταν η δεύτερη βαριά βρισιά των παππούδων. Η πρώτη ήταν το «κερατάς». Άλλη δυσερμήνευτη λέξη. Πως είναι ο κερατάς; Πού ζει; Τι τρώει. Πόσα κέρατα έχει; Πόσες οπλές; Μυστήριος ο κόσμος των ενηλίκων, Γεμάτος παράξενα όντα.
Και να που τώρα δεκαετίες αργότερα εμφανίζεται το «άι σιχτίρ» για να εκφράσει συναισθήματα πόνου οργής και αγανάκτησης για όσα συμβαίνουν στον καιρό της πληρεξούσιας χούντας που μας κυβερνά.
Φτώχεια, Ανεργία, Φόροι, τσακίζουν τη ζωή και τις ψυχές των εργαζόμενων. Λέξεις ξεχασμένες από το συλλογικό μας λεξιλόγιο όπως η ΑΣΙΤΙΑ επανέρχονται ως εφιάλτης. Παιδιά λιποθυμούν στην Αθήνα και το Μεσολόγγι από την πείνα. Ενήλικες αυτοκτονούν γεμάτοι αδιέξοδα σε μια κοινωνία που καραδοκούν οι «Λύκοι». Μια σπίθα φτάνει για να γίνει η οργή έκρηξη!
Η εκποίηση της πατρίδας και το κοινωνικό ολοκαύτωμα από τους δωσίλογους (χαμαιλέοντες – οσφυοκάμπτες) Πασόκους επικρέμεται ως λεπίδα αγχόνης πάνω από τα κεφάλια μας. Η λεπίδα πρέπει να στραφεί ως πολιτική απαξίωση - αίτημα και έναρξη μιας άλλης πολιτικής πραγματικότητας - προς αυτούς που μας προδιαγράφουν εργασιακά και κοινωνικά ως άταφους νεκρούς.
Πριν λίγους μήνες ο Γερμανός πρέσβης στην Θεσσαλονίκη κάλεσε σε δεξίωση όσους Έλληνες οικονομολόγους είχαν σπουδάσει στη χώρα του. Το μαγαζί βλέπετε για να σταθεί στην αγορά πρέπει να έχει έμπιστους συνεργάτες. Όσο για την εσωτερική αντίδραση υπάρχουν και οι δυνάμεις καταστολής του «Μπατσόκ» για να κάνουν τη βρώμικη δουλειά ή οι παρακρατικοί για να μας υπενθυμίζουν πόση απαραίτητη είναι η δημιουργία φόβου μαζί με την κρατική βία.
Μήπως είμαι αυστηρός ή μήπως κινδυνολογώ; Η αποτύπωση του τρόμου στο πρόσωπο της μικρής Μελίνας στο Σύνταγμα αποτρέπει και τους τελευταίους δισταγμούς μου για τον χαρακτηρισμό της κομματικής αλητείας που κατάστρεψε τα οράματα για αξιοπρεπή ζωής στο παρόν αλλά δυστυχώς και στο μέλλον.
Από το δίλημμα επίσης με βγάζει ο θρήνος μιας γυναίκας – μάνας ή γυναίκας – που πενθεί αυτόν που δεν έμεινε σπίτι του να δει ως άλλος « φρόνιμος Βασίλης» να του αλλάζουν το μέλλον οι πράκτορες που καλούνται κυβερνητικοί βουλευτές. Ο θρήνος μιας γυναίκας που πενθεί τον Δημήτρη Κοτζαρίδη αυτόν που ήξερε ως συνδικαλιστής της Αριστεράς πως τα καλύτερα όνειρα είναι αυτά που τα μοιράζεσαι με άλλους.
Φίλοι και φίλες ζούμε σε μια πατρίδα χωρισμένη ανάμεσα στους κυνηγούς και τα θηράματα τους με τους πρώτους ενταγμένους σε υπερεθνικές οικονομικές ελίτ που θησαύρισαν και θα συνεχίσουν να θησαυρίζουν εις βάρος όλων μας και τους δεύτερους όλους εμάς -που δεν ξέρω αν είμαστε το 99%- αλλά σίγουρα είμαστε «της γης οι κολασμένοι».
Η δικής μας ένδεια, οικονομική και κοινωνική είναι ο δικός τους ολοένα αυξανόμενος πλούτος.
Φίλοι και φίλες, τι άλλο πρέπει να γίνει ώστε οι πλατείες, οι δρόμοι, οι χώροι εργασίας μας να γεμίσουν από την αλληλέγγυα ορμή όλων των εργαζομένων, των φοιτητών, των συνταξιούχων; Ακόμα σε τι ελπίζουμε φίλοι; Μήπως στο ότι «εμείς θα την βολέψουμε;» Ο βάλτος της εξαθλίωσης θα μας ρουφήξει όλους εμάς που είμαστε από την αντίπερα ταξική όχθη.
Ή θα ανατρέψουμε τους πληρεξούσιους από την τρόικα βο(υ)λευτές και την πολιτική του Δ.Ν.Τ. ή με σκυφτά κεφάλια και γυρτούς ώμους θα γίνουμε καύσιμη ύλη για το κοινωνικό ολοκαύτωμα που θα ακολουθήσει. Η οσμή φίλοι, δεν είναι από την διπλανή αυλή. Μην εφησυχάζετε. Είναι το δικό μας τομάρι που ήδη καίγεται. Ας σώσουμε τουλάχιστον τη ζωή των νέων ανθρώπων!
Θα γίνεις που θα γίνεις
στάχτη.
Τουλάχιστον ας καείς.*
Σε ένα καλό παλαιό περιοδικό της Χαλκίδας, την «Απόπειρα» υπήρχε μια καλή αφίσα στο εξώφυλλο που έγραφε «ΚΟΥΦΑΛΑ ΝΕΚΡΟΘΑΦΤΗ, ΕΜΕΙΣ ΔΕΝ ΘΑ ΠΕΘΑΝΟΥΜΕ ΠΟΤΕ».
Φίλοι, φίλες ας προσπαθήσουμε αλλάξουμε τον κόσμο μας, αλλάζοντας πρώτα τη συνείδηση μας. Χώρος δεν υπάρχει πια για αναβολές δράσεων ή ελπίδων που θα πηγάζουν από ατομικίστικες λύσεις.
΄Η ΑΥΤΟΙ ΄Η ΕΜΕΙΣ! Τόσο απλή είναι η επιλογή. Και όσοι αναρωτιέστε ή φοβάστε για την διάλυση του δικομματισμού και της αυτοβασταζόμενης κλίκας πολιτικών ΠΑΣΟΚ και ΝΔ να θυμηθείτε το δικό τους τηλεοπτικό σλόγκαν: «στη Δημοκρατία δεν υπάρχουν αδιέξοδα». Οι άθλιοι πολιτικοί – ανίκανοι ως το να προστατεύσουν τη ζωή του λαού που τους έχει αναδείξει στη βολή τους – το ξέχασαν προκειμένου να μας θέτουν συνεχώς εκβιαστικά διλήμματα πριν από κάθε νέα εξάρτηση στο τοκογλυφικό κεντρικό τραπεζικό σύστημα. Το Κεφάλαιο πάνω από τον άνθρωπο. Η νέα διέξοδος στο αδιέξοδο!
Από κοντά και τα παπαγαλάκια των Μ.Μ.Ε. να περιχαρακώνουν κάθε ιδέα για ψήφο στην Αριστερά, προειδοποιώντας για τους κινδύνους που εγκυμονεί η αλλαγή συνείδησης του χειραγωγημένου ψηφοφόρου σε χειραφετημένο πολίτη. Οι ανόητοι παπαγάλοι ξεχνούν πως ο τρόμος μην «έρθουν οι αριστεροί και μας πάρουν τα σπίτια» έπαψε πια να υφίσταται! Φροντίζει γι αυτό η παρέα των δωσίλογων που με τη βία (ψυχολογική και κατασταλτική) κυβερνά ακόμα τον τόπο.
Όλοι εμείς που δεν παίρναμε μίζες, που δεν συμμετείχαμε στις κομματικές συναλλαγές, που δεν χειροκροτούσαμε αυτόν που παρίστανε τον πρωθυπουργό σε περίκλειστες αίθουσες ξενοδοχείων, που δεν δηλώναμε περήφανοι που είμαστε ΠΑΣΚ και ΠΑΣΟΚ ας σταθούμε την ημέρα του περήφανου «ΟΧΙ» απέναντι στους επίσημους του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ και να τους βροντοφωνάξουμε του δικό μας ΟΧΙ.
Να βροντοφωνάξουμε πως οι συνθήκες άλλαξαν για αυτούς τους πολιτικούς κοτζαμπάσηδες και να τους κάνουμε να ντρέπονται να κυκλοφορούν ανάμεσα σε φτωχούς κι ανέργους, ανάμεσα σε απελπισμένους, ανάμεσα σε οργισμένους πολίτες.
Φίλοι και φίλες ας είμαστε όλοι εκεί. Ενωμένοι και απέναντι στους υπερυψωμένα αποστασιοποιημένους από τον λαό επίσημους και να τους βροντοφωνάξουμε για να χαρούν οι πρόγονοι και να ελπίζουν οι απόγονοί μας:
Άι σιχτίρ «ποντίκια που τόσο καιρό νομίζατε πως βρυχάσθε»
*Αλέξανδρος Φωσταίνης, «Υπέρθυρο του Ανέμου»,Διάττων Αθήνα 2008

 


Ο Ηλίας Μπουργοτζής είναι Δάσκαλος, μέλος της Ανεξάρτητης Αγωνιστικής Κίνησης ν. Κέρκυρας & των Παρεμβάσεων Κινήσεων Συσπειρώσεων