Οι μεταρρυθμίσεις δε γίνονται με διατάγματα PDF Εκτύπωση
ΣΤΗΛΕΣ | Δ. Μπινέρης
Κείμενο: ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΜΠΙΝΕΡΗΣ on Παρασκευή, 28 Ιουνίου 2013 20:24   

Αυτή η ακατάσχετη πολιτική φλυαρία, της δήθεν σκληρής διαπραγμάτευσης με την τρόικα, κάποτε πρέπει να σταματήσει.

Η τρόικα δεν διαπραγματεύεται. Και όποιοι ισχυρίζονται ότι μπορούν να ανατρέψουν θέσεις της τρόικας, δεν λένε την αλήθεια στον ελληνικό λαό.

Η τρόικα έχει τις απόψεις της, που στηρίζονται αποκλειστικά και μόνο στο τεχνοκρατικό αποτέλεσμα της γραμμής των δανειστών και των ευρωπαίων ηγετών για την Ελλάδα.

Από την γραμμή αυτή, ούτε ξεφεύγει ούτε πρόκειται να ξεφύγει στο ελάχιστο.

Δεν ξεφεύγει, γιατί στην Ελλάδα, υπάρχει το συγκεκριμένο κατεστημένο πολιτικό σύστημα, με το μέτριο κατά σημαντικό μέρος και ανεπάγγελτο πολιτικό προσωπικό, που εκτός από έλλειμμα γνώσης και ικανοτήτων ηγεσίας, χαρακτηρίζεται από λαϊκισμό, ερασιτεχνισμό και προχειρότητα.

Όσοι θεωρούν (μνημομιακοί και αντιμνημονιακοί), ότι μπορούν να ξεφύγουν από τις πράξεις εφαρμογής του μνημονίου ή από το ίδιο το μνημόνιο, το μόνο που καταφέρνουν δυστυχώς, είναι να διαπομπεύουν τη χώρα με την απαράδεκτη εικόνα.

Αν δεν συνειδητοποιήσουν, ότι θα πρέπει να υλοποιηθούν οι βαθιές αλλαγές και οι μεγάλες μεταρρυθμίσεις που απαιτούνται να γίνουν άμεσα για την επιβίωση της χώρας, η τρόικα θα μας γράφει στα παλαιότερα των υποδημάτων της.

Δεν θα μπορέσουν (όποιοι κι αν κυβερνούν) να διαπραγματευτούν επί ίσοις όροις με τους εταίρους, ακόμη και για την ύφεση. Δεν πρόκειται να μας λάβουν υπ’ όψη, όταν υποστηρίζουμε ότι οι περικοπές οδηγούν σε ύφεση, η οποία υπονομεύει την πορεία της οικονομίας και απειλεί τους στόχους των εσόδων, γιατί έχουμε χάσει τα ηθικά πλεονεκτήματα της διαπραγμάτευσης.

Σαν χώρα, με το βιογραφικό που έχουμε, δώσαμε δείγματα γραφής.

Από τον εκσυγχρονισμό του Σημίτη, περάσαμε στην επανίδρυση του κράτους του Κ. Καραμανλή και φτάσαμε στην τελική ευθεία των μεταρρυθμίσεων στα λόγια του Γιώργου Παπανδρέου και του Αντώνη Σαμαρά.

Όλο αυτό το διάστημα, έχουν βγει χιλιάδες νόμοι και υπουργικές αποφάσεις, έχουν ξοδευθεί δισεκατομμύρια ευρώ και αντί για βελτιωτικές αλλαγές, η κατάσταση πάει από το κακό στο χειρότερο στην οικονομία και το κράτος.

Στους θεσμούς, στην παιδεία, στον πολιτισμό, δεν υπάρχει καμία ουσιώδης αλλαγή και στη χώρα δεν φαίνεται ότι υπάρχει η δύναμη που θα την βοηθήσει να ξεφύγει από την κατηφόρα προς την πτώχευση.

Πολλοί το εντάσσουν στην έλλειψη πολιτικής βούλησης. Εν μέρει μπορεί να έχουν δίκιο. Το ζήτημα όμως είναι, ότι ακόμη και όταν υπάρχει η πολιτική βούληση και εκεί το μεγάλο εμπόδιο είναι η εφαρμογή.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα, ο νόμος της Διαμαντοπούλου για τα ΑΕΙ που ψηφίσθηκε με συντριπτική πλειοψηφία. Δεν προχώρησε. Μια άλλη επίσης προσπάθεια για την ηλεκτρονική διακυβέρνηση, δείχνει ότι οι αλλαγές αποτυγχάνουν στην υλοποίηση τους.

Καταλήξαμε στην ΕΡΤ. Καταντήσαμε να βλέπουμε τις προσβλητικές για μια χώρα μαύρες οθόνες στη θέση της δημόσιας τηλεόρασης, χωρίς ελπίδα μεταρρύθμισης.

Όσο περνάει ο καιρός και παρά τις αποφάσεις του ΣτΕ, επαληθεύονται οι φόβοι, ότι ο ξαφνικός θάνατος έγινε γιατί δεν μπορούσε να συμπληρωθεί ο αριθμός των υπαλλήλων, που έπρεπε να απολυθούν, για να πάρουμε τη δόση από την τρόικα.

Επειδή είμαστε ανίκανοι να εξυγιάνουμε τον δημόσιο τομέα, προσφέραμε για θυσία στο βωμό των δήθεν μεταρρυθμίσεων, το αξίωμα της αξιόπιστης ενημέρωσης και της ποιοτικής ψυχαγωγίας της ΕΡΤ.

Εκτός από τον θεμελιωτή της ειρηνικής επανάστασης Μαχάτμα Γκάντι, που επανειλημμένα τον επικαλούμαι ως υποστηρικτή της άποψης, ότι οι κοινωνίες δεν αλλάζουν αν δεν αλλάξουν οι άνθρωποι, υπάρχουν και άλλες ηγετικές φυσιογνωμίες, που κινήθηκαν στα ίδια πλαίσια.

Ο Φρανσουά Μιτεράν λόγου χάριν, υποστήριζε ότι οι κοινωνίες δεν αλλάζουν με διατάγματα και είναι επίκαιρος όσο ποτέ άλλοτε.

Εκτιμώ ότι ο κύριος παράγοντας της αιτίας των μη μεταρρυθμίσεων, είναι το τεράστιο έλλειμμα γνώσης και ικανότητας ηγεσίας που χαρακτηρίζει το πολικό σύστημα και τους κυβερνώντες.

Επαφίενται κάθε φορά, σε απλή διαχείριση των καταστάσεων και αντιλαμβάνονται τις μεταρρυθμίσεις ότι αυτές γίνονται με την ψήφιση ενός νόμου ή με την έκδοση μιας υπουργικής απόφασης.

Δεν υπάρχει και ούτε θα υπάρξει ποτέ εθνικό σχέδιο, που θα στηρίζεται στις αρχές, τις μεθόδους, τις τεχνικές και τις υποδειγματικές πρακτικές που μας προσφέρει το επιστημονικό πεδίο της οργάνωσης και της διοίκησης.

Λείπει ο σαφής και λεπτομερής σχεδιασμός των απαιτουμένων αλλαγών, ώστε να υπάρχει ελπίδα προϋποθέσεων επανάκαμψης, γιατί δεν υπάρχει ομοψυχία.

Η έλλειψη ομοθυμίας στην έξοδο από την κρίση, μας στερεί από ένα συγκεκριμένα εθνικό σχέδιο, που θα συμπεριλαμβάνει όλα τα προαπαιτούμενα για την επιτυχία των διαρθρωτικών αλλαγών.

Τις διαδοχικές ενέργειες για την υλοποίηση των ψηφισθέντων, τον χρονικό προγραμματισμό, την επικοινωνιακή δυναμική που θα αναπτυχθεί για να κατανοηθούν τα οφέλη από τις μεταρρυθμίσεις, την εξάλειψη των νομικών και δομικών εμπόδιων που επιβάλλεται να γίνουν, τον συντονισμό και τον συγχρονισμό με άλλες αλληλοσχετιζόμενες αλλαγές και την εστίαση στο αποτελέσματα και στον ταχύ ρυθμό των τροποποιήσεων που απαιτούνται.

Δεν υπάρχει στην πολιτική ηγεσία διάθεση, να παρακαμφθούν οι τυχόν ιδεολογικές διαφορές, όχι μόνο μεταξύ των δύο κομμάτων που συνεργάζονται για πρώτη φορά στην Κυβέρνηση, αλλά και των κομμάτων της αντιπολίτευσης, ώστε να πείσουμε τους δανειστές, ότι εναρμονιζόμαστε με τη διεθνή πραγματικότητα και λειτουργούμε με τόλμη και αποφασιστικότητα, για να ξεφύγουμε από την κρίση.

Ότι πιστεύουμε στις ανάγκες της μεταρρυθμιστικής πολιτικής.

Και δυστυχώς, όσο οι πολιτικές ηγεσίες συμπεριφέρονται με τον παλιό γνωστό κατεστημένο τρόπο, η τρόικα θα δίνει εντολές και μείς μετά από σχετική πολιτική φλυαρία, ως προτεκτοράτο θα τις εκτελούμε.

 

CP-WEB/CorfuPress.com ■ Ι. Πολυλά 27 (Πεζόδρομος), 2ος όροφος, Κέρκυρα ■ Τηλ. (+30) 26610 26803 ■ Fax: 2661 500661 ■ mail: info @ corfupress.com